Φολέγανδρος
Μπαλκόνι στη Χώρα.
Παραλία Αγκάλης.
Συνεχίζοντας απο το σχετικό θέμα στο Greece in Pictures θέλω να μοιραστώ μαζί σας λίγη απο την ομορφιά που είδα στην Φολέγανδρο πριν μερικά χρόνια.
Μπαλκόνι στη Χώρα.
Παραλία Αγκάλης.
Συνεχίζοντας απο το σχετικό θέμα στο Greece in Pictures θέλω να μοιραστώ μαζί σας λίγη απο την ομορφιά που είδα στην Φολέγανδρο πριν μερικά χρόνια.Ετικέτες Αυτόπτης, Εικόνες, Εποχές, Ταξίδι 12 βότσαλα
Ετικέτες Αυτόπτης, Εικόνες 14 βότσαλα
Βοτσαλάκια βοτσαλάκια από την ακρογιαλιά
Ετικέτες συνειρμοί 12 βότσαλα
Καλείστε να επιλέξετε ποιά μπούτια ειναι τα καλύτερα λέμε !
Αριστερά,
δελέωποιανής ειναι,
δεξιά, γκούχχχχ δελέωποιανού !
Διαλιέχχχτε γιατι πολύ μας ζάλισε λέμε :Ρ
Διαλιέχχχτε !......... upupupupdate : η ψηφοφορία λήγει Τρίτη βράδι κατα τις 23.36' λέμε
Οσοι επιλέξουν τον νικητή κερδίζουν ... ενα θέμα δικής του επιλογής στο μπλόγκ του/της χαμένου :Ρ
Ετικέτες Εικόνες, Χιούμορ 37 βότσαλα
Ετσι, για να θυμηθούμε λίγο πώς ήμασταν λίγο πριν την πύρινη λαίλαπα, αμέριμνοι.
Ισως μερικοί να διαβάσαμε ιστορίες "φλογερές" αλλα κανείς δεν περίμενε τέτοιον Εφιάλτη.
...
Ετικέτες Αυτόπτης, Εικόνες, Εποχές 18 βότσαλα
Ετικέτες Αυτόπτης, Εικόνες 12 βότσαλα
Συνέχεια ...
ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
Απο τα Λιμενάρια προς τα ανατολικά συναντάς πάμπολλες παραλίες με πεύκα, μερικές δυσπρόσιτες και άλλες δυσπαρκάριστες ! ( δεβρίσκωναπαρκάρωλέμε )
Η παραλία " Ψιλή Άμμος " ειναι απο τις πιο κοσμικές που βρήκα.
Πριν την Αλυκή συναντάς το μοναστήρι Αρχαγγέλου Μιχαήλ, πανέμορφο, όλο πέτρινο, πάνω απο μια γκρεμίλα που αν την δεις απο απέναντι μένεις με το στόμα ανοιχτό.
Απο κάτω σχηματίζονται δύο παραλίες απίστευτης ομορφιάς. ( φωτό )
Γέλιο πιο κάτω, οταν ειδα μια ταμπέλα που έλεγε «Κεκές».
Προφανώς αυτο ειναι το όνομα του ανθρώπου, αλλα ετσι λέμε τον τραυλό και πρόσφατα στην παρέα λέγαμε ανέκδοτα με ...κεκέδες !
Μπήκα μεσα «στου Κεκέ» δεξιά απο μια είσοδο και κατέληξα σε ισκιωμένο μέρος με μια ταβερνούλα αρκετά πάνω απο τη θάλασσα. Κατέβηκα να δω την παραλία.
Ηταν μια μεγάλη έκταση με βράχους επικλινείς αλλα σχεδόν επίπεδους. Για να μπείς στη θάλασσα έπρεπε να κάνεις βουτιά. Ετσι θα απέφευγες και τους αχινούς.
Δε λέω, εντυπωσιακό μέρος, περίεργο. Ομως δεν ειχε πολύ κόσμο. Αυτο ειναι καλό για όσους θέλουν ησυχία. Καλά θα ναι και για ψάρεμα εκεί.
Αλυκή : Με δύο παραλίες αντίθετες, δηλαδη μεσολαβεί ενας «λαιμός» γής ανάμεσα τους, η Αλυκή ειναι ενα ακόμα εντυπωσιακό σκηνικό. Με στριμωγμένα σπιτάκια και ταβερνάκια στην μεγάλη παραλία, αρχαιολογικό χώρο στη μέση και πίσω μια μικρότερη αλλα πολυ όμορφη παραλία. Εκεί απόλαυσα καφέ και χοτ-ντόγκ και ατέλειωτη ωρα χάζεμα με τη μάσκα στον αμμώδη βυθό.
Η συνέχεια της διαδρομής είναι όμορφη και διαπιστώνεις οτι το τοπίο αλλάζει κάπως σε σχέση με την δυιτκή πλευρά του νησιού.
Παράδεισος : Μετά την Αλυκή ειναι μια τοποθεσία που λέγεται Παράδεισος ή ελληνιστί “Paradise Beach” και πρέπει να κατέβει κανείς 500 μέτρα χωματόδρομο για κάτω. Προσοχή στο αυτοκίνητο, θέλει αργή οδήγηση.
Αν δεν ειχα αέρα εκείνη τη μερα, ειμαι σίγουρος οτι θα ηταν σαν παραδεισένιο το μέρος αν και αμφιβάλλω πολύ για την προέλευση της ονομασίας.
Συχνά ενα μέρος παίρνει το όνομα κάποιου μπιτς-μπάρ που ανοίγει εκεί.
Πχ στην Χαλκιδική υπάρχει παραλία που την ξέρουμε ως «Χαβάη» επειδη εχει εκει ενα καφε που λέγεται ετσι. Μαλακίες. Τοσα ονόματα μπορούσαν να βρούν.
Τελος πάντων ο «Παράδεισος» ηταν το μόνο μέρος που δέχθηκα να πληρώσω ομπρέλλα-ξαπλώστρα εναντι 6 ευρω κι αυτο επειδή με πονούσε το πόδι να μεταφέρω τα δικά μου συμπράγαλα απο το αμάξι. ( το εκανα 4Χ4 το καημένο )
Η παραλία μεγάλη, η άμμος πολύ λεπτή και στην μια άκρη της παραλίας, γυμνιστές. Κάμποσοι ! Επιτέλους, παντού κάνουν κατάληψη οι... ντυμενιστές. ( γκρρρρ... )
Ντάξ, πήγα τα βγαλα κι εγω για μια ωρίτσα να πάρω χρώμα παντού.
Πίσω υψώνεται ενα βουνό κατάφυτο απο πεύκα και πολύ επιβλητικό.
Το μπαράκι απο πάνω εχει καφέ, μπύρες, φαγητό. Πολύς κόσμος για καθημερινή. Πολλά αυτοκίνητα κυρίως με πινακίδες Καβάλας και Σαλλλόνικα και ενα Αθήνας εκτός απο το δικό μου.
Σκέφτηκα, "λες να δούν αμάξι απο Αθήνα και να το σπάσουν ; αμάν ! "
Στην επιστροφή αγόρασα πευκόμελο απο εναν παππού στο δρόμο ! Μιάμμμ ...
ΔΥΤΙΚΑ
Εντυπωσιακό μέρος ειναι και το ακρωτήρι Κεφαλάς, στην άλλη πλευρά, κοντά στο χωριό Μαριές.
Να πάτε στο καφε ψηλά στο δρόμο πάνω με επίπλωση απο κορμούς αγριόπευκου !
Μάλιστα το ηλιοβασίλεμα απο κει πάνω ειναι καταπληκτικό και τα τοπία κόβουν την ανάσα.
Απο τα πιό όμορφα μέρη που έχω δει στην Ελλάδα.
Στην Τρυπητή υπάρχει εκτός απο λευκή αμμουδιά και μια μακριά τρύπα στον βράχο αρκετά μεγάλη μήκους περίπου 100 μέτρων.Ενα εντυπωσιακό και παράξενο στοιχείο του νησιού ειναι οτι σε όλες σχεδόν τις παραλίες, εκει που τελειώνει η άμμος κι αρχίζει το κύμα, αρχίζει κάτω απο το κύμα και μια επίπεδη σχεδόν, επικλινής πλάκα που συχνά εχει πάνω αχινούς. Συνήθως μετά την άμμο εχει άμμο κάτω απο το νερο ετσι ; Εκει όμως υπάρχει αυτη η πέτρα και λιγο μετά έχει πάλι άμμο, λιγο πιο βαθιά !
Θα ξαναπάω ! ( ντάξ, κάποτε )
Καλό καλοκαίρι, έχουμε πολύ ακόμα !...
Ετικέτες Αυτόπτης, Εικόνες, Εποχές, Ταξίδι 31 βότσαλα
Ετικέτες Αυτόπτης, Εικόνες, Ταξίδι 20 βότσαλα
Ο Ιούλιος έφυγε πριν λίγα λεπτά.
Ηταν γεμάτος βότσαλα, άμμο και θάλασσα.
Πολλά χιλιόμετρα ταξίδι, αλλα άξιζε.
Η αρχή έγινε σε κάποιες παραλίες της Αττικής και η συνέχεια ηταν ολοκληρωτικά πάνω στη Βόρεια Ελλάδα. Χαλκιδική πρώτα μετα απο αναγκαστική στάση κάπου στην Βοιωτία. Δεύτερο "πόδι", Σιθωνία.
Η Σιθωνία, παλιά γνώριμη, πάντα όμορφη με γαλαζοπράσινα και μπλέ νερά, πολλές παραλίες και φορτωμένη πεύκα ως το κύμα κάτω. Ευτυχώς μόνο μια μικρή φωτιά στη Βουρβουρού ως τώρα κι αυτη πάλι καλά που μεσολαβούσε ο δρόμος και δεν πέρασε απέναντι γιατι θα είχαμε νέο δράμα και νέο "μοντέλο Χαλκιδικής".Στην Συκιά (φωτ.2) έχει μεγάλη αμμουδερή παραλία και ενα καταπληκτικό beach-bar το "Del-mar" (φωτ.3) αλλα και άλλους κολπίσκους γύρω με μικρές όμορφες παραλίες και καφε-ταβερνάκια.
Στο Πλατανίτσι δίπλα είναι οι πασίγνωστες πια "Καβουρότρυπες" (φωτ.4,5) που πολλοί επιμένουν να ονομάζουν και "Πορτοκάλι" όπου το πεύκο κρέμεται πάνω απο το κύμα ! Φέτος ανακάλυψα κι άλλες παραλιούλες απο πίσω.
Επεράσα μ' όμορφα, όμορφα ... αχχχ να ταν κι άλλο....
Το τι βότσαλα έφερα πίσω, δε λέγεται ! Αλλά, πανέμορφα, και το καθένα μου θυμίζει και μιά στιγμή εκεί στις παραλίες της Θάσου, και της Χαλκιδικής πιο πρίν. Όμορφα !
Φέτος το χόρτασα, το χάρηκα. Ηταν όμορφα, ακόμα είναι.
Update :
Αφιερωμένο σε όλους τους φίλους μπλόγκερς και ειδικά στην kat. και σε όσους φίλους/φίλες ζουν με μια θάλασσα μέσα τους :
Το απογευματάκι .... στην παραλία
Επιβιβάζονται όλοι...
όλα έτοιμα, πλώρη στο πέλαγο...
.....φύγαμεεεεεεεεεεεεεε ..............
Είναι σαν να πετάς, σαν να κολυμπάς μία αίσθηση αλλιώτικη, να φεύγεις μακριά στα νερά.
Εγω δεν θα θελα να σταματήσω ποτέ κι ακόμα καλύτερα, στην πλάτη πάνω σ ενα δελφίνι.
Δελφίνι, δελφινάκι,
πάμε πιο γρήγορα,
να δω τα γυριστά της
τα ματοτσίνορα.
Πάμε πιο γρήγορα .... δελφίνι μου, πάμε όπου θες.